تاريخ : یکشنبه 03 دی 1391 | 11:01 | نويسنده : marjan1995
برخي از آدمها رانميدانم چه در وجودشان نهفته که وقتي به
زندگيت مي آيند هم وابستگي مي آيد وهم دلبستگي!...........
وقتي هستند که هستند وقتي هم نيستند باز هستند ..
بودنشان وزن دارد نبودنشان هم وزن دارد ..طرف همه اش چند کيلو نيست
اما نبودش چند تن حس ميشود ..تنها يکي از حرفهايش کافي است تا
تو را از اين رو به آن رو کند...
اينها وقتي به زندگيت وارد شدند روي بند بند زندگي ات
يادگاري مي نويسند وبه در وديوار دلت خط مي اندازند .
اينها بايد بدانند وقتي چيزي را خط انداختي بايد پايش بماني .
بايد مرد باشي وتا آخرش بماني ...وبداني که
آن جاي خط را هيچ چيز ديگري نميتواند پر کند...هيچ چيز
هيچ مرهمي نميتواند جاي خط آدمها را پر کند !..
حالا هي خودت را سرگرم کن هي خودت را گول بزن
جاي خالي اين آدمها با هيچ چيز پر نميشود ...
اين آدمها را اگر ديديد از جانب من به آنها بگوييد:
آدمها را تنها نگذاريد .....آدم ها گناه دارند !...
برچسبها:
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید